ในเมืองเล็ก กว้างหลายกิโลแสง
ปีกเล็กสีม้วงเข้มของผีเสีอแผ่หลาปกคลุมทุกๆ อณูของทุกอย่าง
ในเมืองเล็กนั้นทุกอย่างเปลี่ยนสีมาเป็นสีม้วงที่เป็นเมือกขุ่นๆ พันกันไปมา
นกนางแอ่นมองลงมาเห็นจุดเล็กๆ เฉดสีที่มองไม่เห็นนั้นทำให้เธอขนลุกบินหนีไป
สิ่งที่เด่นชัดมากที่สุดก็คือเมฆหมอกของวันเก่าๆ ที่ผานมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง
และเสียงที่ได้เปล่งออกมาดังที่สุดคือเสียงเรียกให้อยู่ต่อจากอีกฝั่งนึงของท้องฟ้า
กับคำอำลาจากไอดิน