2008/Aug/15

/o

ฝนตกฟ้าร้องตะโกนเสียงดังโครมคราม
สายฟ้าสะท้อนแสงบนแอ่งน้ำบนพื้นระยิบระยังสวยวาว
เขาเดินกลับบ้านกลางสายฝนคนเดียวทุกวันที่ฝนตก
ถนนลื่นไม่เคยมีรถรับส่งผ่านมา มีแต่เพื่อนร่วมทางแสนเหงาหง๋อย

แสงไฟถนนกระทบกับหยดฝนให้น้ำหนักกับเมล็ดน้ำนับแสนแสนหยด

เขาแหงนหน้ามองฟ้าขอฝนหยุดที เขาไม่อยากเปียกปอนไปยิ่งกว่านี้แล้ว
บ้านเขาอยู่ไกลออกไปเรื่อยๆ เสียงฝนทำให้เขาตามัว
เดิน เดิน เดิน เดิน
ลาก่อนต้นไม้ที่พึ่งผ่านหน้า
ทักทายต้นไม่ต้นไหม่ที่ขอบตา

ใช้เวลาราวชั่วโมงกว่าเขาจะเจอแมวเพื่อนบ้าน เธอคนโปรด
ยิ้มให้ก่อนบอกลาในใจแต่ไม่เคยทักทายด้วยคำพูด
บางที่เขาอาจจะหลงไหลนัยตาที่สะท้อนแสงฟ้ายามฝนตกของเธอเอาเข้าแล้ว

หนทางอีกยาวไกลนัก เขาพเนจรหามีบ้านไม่
บอกลาเธออีกครั้งในใจก่อนเร่งเดินหนีฝนที่ตกหนักขึ้นทุกนาที

Comment

Comment:

Tweet